Gezegende tijd

Weer terug van een zegenrijke tijd… Zo heb ik het ervaren. Zo genoten! Veel mooie dingen gezien en gedaan. In vogelvlucht neem ik je mee door de dagen. Zondag 15 juni was het zover en vloog ik naar Spanje. Door een vriendin werd ik naar Schiphol gebracht en om 7:20 uur steeg ik op. Na een paar uur op het vliegveld van Madrid te hebben doorgebracht, stapte ik de bus in. Een 5 uur durende busreis naar Ubeda. Aangekomen in Ubeda stond Lisette en Hester me op te wachten. Iets verderop was de rest van het gezin en werd ik hartelijk verwelkomt.

Aangekomen op het terrein, werd ik naar mijn verblijf gebracht: deze keer geen tent maar een caravan. Vorig jaar toen ik er was waren ze druk bezig met het maken van afdaken voor bij de caravans, hier heb ik nu dankbaar gebruik van gemaakt. Want warm was het wel…Al kon ik dit beter hebben dan vorig jaar. Maandag ben ik mee geweest naar Carzola, hier zijn we naar de mark (waar ik groente en fruit heb gekocht voor een goeie week, voor nog geen 7,50. Die prijzen zijn zoveel lager, wouw…) en de supermarkt geweest. Ook hebben we flyers opgehangen in het centrum van Carzola. De flyers waren een week later weg, we denken dat men het niet zo heeft op een bijbelse camping en gezondheid. Wat natuurlijk erg jammer is, want Palomera heeft zoveel te bieden!

(Carvan waar ik verbleef)

  (De flyers, wees welkom :) )

Lisette en Hugo waren uitgenodigd voor een prayer meeting, op dinsdagavond. Ik ging mee, na zo’n drie uur rijden, met onderweg nog een tussenstop voor het inkopen van materialen, kwamen we aan op bestemming. ugo werd al snel begroet door een enthousiaste voorbijganger op de fiets. Deze voorbijganger bleek een bekende te zijn. Er werd gedacht door ons dat hij ook voor de prayer meeting kwam, maar al heel snel bleek dat dit niet zo was. Want er bleek die avond helemaal geen prayer meeting te zijn… Enigszins in de war, werd de auto geparkeerd en konden we met hem mee naar zijn huis. (Die is in dezelfde straat als waar de prayer meeting zou plaatsvinden) Hier vertelde hij dat hij van plan was om een stuk te gaan fietsen, hij was al een paar straten van huis toen hij heel duidelijk in zijn gedachten kreeg dat hij moest omkeren en naar huis moest. (deze man is zendeling en leeft voor God) Dus hij keerde om en fietste terug, want zodra God spreekt kan je maar beter luisteren. Met geen idee over waarom hij terug werd gestuurd naar huis, fietste hij terug. Op het moment dat hij de straat in fietste, kwamen wij met de auto hem tegemoet gereden…. HOE WONDERLIJK! Mensen die dan zeggen nou toevallig he, die zou ik nu willen zeggen dit is gestuurd door de levende, waarachtige God! Als men dan zegt had God de drie uur durende autorit niet kunnen schrappen, dan zeg ik nee: want God wist dat ik ook geniet van de mooie natuur die ik door deze rit onderweg mocht zien. Ook dat was voordat ik vertrok een gebed geweest dat ik natuur mocht zien😊

In het gesprek met deze man sprak zo van passie over God, hij had zoveel van de wereld gezien, allerlei contacten met mensen van over de hele wereld, maar was toch zo ‘gewoon’ en puur in zijn wandel met God. Het was een mooie ontmoeting. We sloten het samenzijn af met gebeden. Ik vind altijd als mensen samen bidden, met een oprecht hart dan gebeurt er iets in de atmosfeer en is het alsof ik even opstijf boven deze werkelijkheid uit.

Woensdag en zondag ben ik naar de andere Nederlandse familie geweest die daar wonen. Toen zij een paar maanden geleden in Nederland waren heb ik hen ook kunnen opzoeken. Het was fijn om hen weer terug te zien. Bij te praten, een duik te nemen in hun zwembad. Spelletjes te spelen met hun jongens en om te zien hoeveel ze alweer hebben opgeknapt op hun terrein. Kostbare momenten. Momenten van besef, van waar het werkelijk om draait. Het kunnen vertragen toen we een roofvogel boven ons zagen zweven en daarna weer in opperste concentratie zijn bij het spelletje halli galli.

Het vertragen en daarna weer vol in actie kunnen zijn dat is hoe ik mijn tijd beleefd heb. Van het helpen in de moestuin, tot voor de caravan zitten en voor me uit staren. Het overdenken van de bijbel studies en vervolgens weer in de hitte te zijn om mijn eten te bereiden. Het was weer een unieke ervaring! Waar ik vorig jaar nog erg zoekende was naar mijn plek binnen het geheel en daardoor soms meer deed dan dat ik achteraf gezien heb gewild. Kon ik nu veel beter mijn eigen grenzen aangeven en stille tijd houden, zonder mij schuldig te voelen. Doordat ik dit nu kon was het heel relaxed. Van Hugo en Lisette kreeg ik dit ook terug, heel fijn dat zij ook zien dat ik een groei doormaak. Niet alleen is het een bemoediging geweest en een aanmoediging om mijn eigen grenzen te blijven stellen en zo meer verantwoordelijkheden te dragen. Ook heeft het me geestelijk weer zoveel gebracht. In mijn blog voordat ik ging schreef ik over het vuur dat een waakvlam geworden was…De tijd die ik mocht hebben en de vele bijbelstudies en gesprekken hebben het vuur opnieuw aangewakkerd! Hier ben ik erg dankbaar voor. God is getrouw, als iemand Hem zoekt, is Hij nooit ver weg en zal zich laten vinden. Halleluja. Ik gun het eenieder om God te zoeken, zoals ik hem in Spanje zocht. Hoe dat er dan ook uitziet, we zijn allemaal anders, maar ik weet dat als je het samen met God doet er mooie dingen gaan gebeuren!

(Plaatjes om even voor te vertragen)

Vorig jaar was ik natuurlijk ook heel enthousiast teruggekomen en zij ik dat ik het helemaal anders ging doen… Nu ga ik dat niet meer zeggen, het is nog steeds mijn sterke wens. Maar ik heb ook geleerd dat je jezelf dan alleen maar teleurstelt en verwijten gaat maken. Ik mag mijn kracht elke dag in God en zijn zoon zoeken, maar lukt het een dag even wat minder, of soms een week, dan is het nog steeds oke en ben ik oke... Want de keuze om Hem te volgen is gemaakt en in mijn hart weet ik dat ik nooit meer anders wil of überhaupt kan. Hij en ik zijn verweven! Zoals je verbonden bent met je familie door hetzelfde DNA, zo ben ik verbonden met Hem, doordat Hij mij heeft uitgekozen! Dat te weten is zo geruststelling en geeft zoveel blijdschap! Die rust diep vanbinnen, gun ik iedereen!

Een moment dat ik dat ook zo sterk ervoer was toen ik op een bergtop stond en het uitzicht zo prachtig was. Het lied groot is u trouw rees bij me op en dit gingen we zingen met elkaar. De schoonheid van de schepping, wouw! Het maakte me stil en tegelijkertijd gaf het me een heel diep besef van Zijn grootheid!

 (WOUW!!)

 (De wandeling na de top)

Op mijn terug vlucht kwam het nog een keer binnen en werd ik diep geraakt. Het vliegen net boven de wolkenlaken, met een zon die net ondergaat is schitterend! Op zulke momenten kan ik niet anders dan genieten en God danken voor zijn meesterwerk!

Ik wens je vele momenten toe dat je overweldigd wordt door de schoonheid van het leven! Pak deze zomer de rust om te vertragen en kom in actie als het nodig is.

Liefs,

Anouck

Ps: bij video's staan nog drie kleine video's van onderweg en de ondergaande zon, mocht je het leuk vinden.