Avontuur Spanje ten einde

Hey daar,

Je bent albeland bij mijn allerlaatste blog en dat betekend dat ik terug in Nederland ben!

Hoe ik dat beleef, daar straks meer over. Nu eerst na mijn laatste anderhalve week in Spanje, want daar is genoeg over te vertellen...

Mijn laatste week bij de bijbelschool was compleet anders dan al die tijd ervoor. Ik had jullie al meegenomen in de voorbereidingen en verteld dat er een spreekster uit Australië zou komen.

Op zondag (25 augustus) kwamen de eerste gasten binnengedruppeld en ook maandag kwamen er nog verschillende gasten aan. Het was leuk om het terrein steeds voller te zien worden en overal geluid te horen. Na toch een hele tijd alleen te zijn geweest. Caravans waarin geleefd werd. Het tentenkamp wat er niet meer verlaten bij lag, maar waar men dankbaar gebruik van maakte.

De servios waar ik kookte en ook buiten waren er verschillende kookgelegenheden gecreëerd. Deze plekken liepen vol met mensen en vulde zich met allemaal geuren.

Vanaf dinsdag begonnen de lezingen, allerlei onderwerpen zijn langsgekomen. Al moet ik zeggen dat er ook veel langs me heen is gegaan, door de Engelse termen die ik niet kende. Maar datgene wat ik heb opgepakt is leerzaam en vrij makkelijk toe te passen. Wel je meer weten vraag me maar 😉 Het is te veel om nu hier te gaan vertellen. Drie lezingen werden er per dag gegeven. Twee in de ochtend en dan nog eentje in de avond. De middagen waren gevuld met activiteiten. Zo is er twee keer gezwommen in de rivier, zijn er vijgen geplukt, is er film gekeken en heeft er een rondleiding plaatsgevonden in de moestuin.

Ik heb leuke gesprekken gevoerd. Zo was er een gesprek waarbij je er op een gegeven moment achter komt dat diegene met wie je praat uit Almelo komt en je dus bijna buren bent. Zit je samen in Spanje als Twentenaren😊 Naast Nederlanders waren er ook mensen uit: Engeland, Canada, Spanje, Amerika, Griekenland, geweest.

Ook het weer dacht laat ik meedoen in het ‘anders’ zijn deze week: met regen en onweer in de avonden/ nachten. Het was ondanks dat overdag wel warm, maar het zorgde in de avond voor afkoeling. Ook al vond ik het onweer minder leuk… God heeft ook echt voorzien, want niet alle tenten waren waterdicht met het opzetten. Ze hebben wel een spray gebruikt om het waterdicht te krijgen, maar dat het dan ook waterdicht gebleven is, is een cadeau!

De spreekster is een vrouw met een hart voor God. Het was heel bijzonder om haar te horen spreken over het lichaam, gezondheid en voeding in combinatie met de bijbel. Haar grote dankbaarheid naar God toe proefde je in alles.

(tijdens een lezing) 

voor meer foto's van die week, kijk je op: https://www.btwienclicks.com/health-retreat-barbara-oneill-2024 Want deze krijg ik niet hier gepost) (Sowieso leuk om een kijkje te nemen op de site. Het is de site van de zus van Lisette en ze woont in Afrika, dus dat levert veel mooie, aangrijpende foto's op)

Lang niet alle mensen die kwamen zijn volgers van God en zijn zoon Jezus, maar doordat zij haar boodschap steeds weer aan het woord van God verbond zijn er zaadjes geplant, bid mee dat deze zaadjes op mogen komen.

Zelf vond ik het heel mooi dat er dagelijks bijbelstudie gegeven werd en je zag dat steeds meer mensen aansloten! Op het laatste zaten we met zo’n 25 man, prachtig! Ik vond dat een cadeau, dat ik dat nog mee mocht maken. Het voegde zeker wat toe!

De week van de lezingen liep van dinsdag tot en met zaterdag. Een aantal gasten gingen zaterdag weer weg, maar de meeste vetrokken zondag. Zondag was de dag van het afscheid. Niet alleen gingen alle gasten weg, ook was het de dag dat ik afscheid nam. Dat is super raar kan ik jullie vertellen! Het is een dag waarop ik alles aan het inpakken was, bij alles dacht dit is de laatste keer dat ik dit doe... en tegelijkertijd nog niet beseft dat het einde echt bijna daar is. Die dag voelde alles opeens anders, misschien omdat ik bij alles echt zo bewust stilstond. Eind van de middag vertrok ik van het terrein, we gingen met elkaar en alle buren samen eten. Hierna bleef ik slapen bij één van de buren die de spreekster en mij de volgende dag naar Málaga gingen brengen. Het samen eten was gezellig en fijn om zo af te sluiten. Het afscheid van Hugo en Lisette was goed. Samen kunnen bidden en ze hebben me de zegen meegegeven uit Numeri. Numeri 6:24-27.

Na een kortere nacht vetrokken we maandag om 5:00 uur richting het vliegveld van Málaga. Na een goeie rit kwamen we aan op het vliegveld. Maar naar huis ging ik nog niet...zoveel haast had ik dus niet om naar huis te gaan 😉 ik heb nog lekker twee dagen genoten in Málaga. Wat een super mooie stad! Ik verbleef in een hostel op 150 meter van het strand en als ik de bus pakte stond ik met een kwartier in het centrum. Het was heerlijk! Twee dagen alles mogen, maar niks hoeven. Verschillende keren gezwommen in de zee, rondgeslenterd in het centrum, lekker gegeten en het Gibralfaro kasteel bezocht. Alles in de relax modus. Het was zo’n fijne afsluiting van mijn tijd in Spanje!

 

Woensdag 4 september was het dan toch echt voorbij en vloog ik terug naar Nederland. Ze hebben me wel nog bijna 3 uren extra tijd in Spanje gegeven…vliegtuig had vertraging 😉

Dus na 3 maanden Spanje, lande ik s ’avonds weer op Nederlandse bodem. En nu ben ik alweer een week terug. Het is gek, maar ook fijn. Pas nu gaat het ook een beetje doordringen dat het leven hier ook doorgegaan is en ik dus ook dingen heb gemist. Zo ging ik weg toen iedereen nog naar school of werk ging en ik kom terug en iedereen is alweer aan de slag.

Het weer is ook een grote verandering, zeker vanaf gisteren. 14 graden, regen, wind, koud… dat is echt niet goed hoor. Mijn lichaam protesteert. Ik zit al met een dik vest en dikke sokken aan. Als ik dan kijk naar mijn bruine huid moet ik bijna lachen van het contrast. Niet alleen het weer is anders, ook de dagen in Spanje en dan hier zijn niet te vergelijken met elkaar… Waar ik in Spanje buiten leefde en de hele dag bezig was ben ik nu, op mijn wandelingen na, veel binnen en heb ik nog niet zoveel om handen. Ik merk dat ik daar wel last van heb en soms echt niet weet wat ik met mijn tijd aan moet. Het is zoeken hoe ik mijn dagen ga inrichten. In Spanje deed ik veel samen met het gezin en nu ben weer op mezelf aangewezen, ook best een grote verandering. Ik mag tijd nemen om hier weer een routine op te bouwen en tegelijkertijd ben ik ook bang om het mooie van Spanje te verliezen. Merk dat zelf bijbelstudie houden, toch veel meer vraagt en een stuk minder diepgaand is. 

(waar is de zomer heen...)

(ondanks de kou heeft NL ook mooie plekjes en natuur:) )

Maar ja nu klinkt het wel heel negatief om hier weer terug te zijn en dat is het ook weer niet. Want ik heb alweer lieve mensen mogen ontmoeten en bij kunnen praten. Kunnen genieten van de natuur hier en heerlijk geslapen in mijn eigen bed. Ik heb zelfs morgen (13 september) mijn eerste sollicitatie gesprek! Ik had niet per se verwacht dat ik op gesprek mocht komen, want was de eerste sollicitatiebrief die ik schreef. Maar ondanks dat hebben ze mijn brief met interesse gelezen en mij dus uitgenodigd😊 Heel veel zin heb ik erin, al vind ik het ook spannend. Maar in Spanje heb ik geleerd om dingen meer bij God te laten. Hij is de gever van het leven en weet wat mijn verlangens zijn. Hij weet ook al of deze plek geschikt is voor mij en kan mij daar een baan geven. Waar eerder zulke belangrijke gesprekken echt zwaar op me drukte, omdat ik dacht dat IK het moest regelen en waar moest gaan maken, is die druk er nu vanaf gehaald. Zoals de bijbel oproept om je geen zorgen te maken: ‘’Daarom zeg Ik jullie: maak je geen zorgen over je leven, over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam, over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding? Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren; het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij? Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad’’. Verzen uit Mattheus 6:25-34. Die zekerheid dat God het in zijn hand heeft, geeft rust en vertrouwen.

Met die rust en in dat vertrouwen eindig ik ook bijna deze blog. Maar niet voordat ik mijn dankbaarheid heb uitgesproken. Dankbaarheid naar Hugo en Lisette waar ik al die tijd heb mogen verblijven en dat zij hun harten hebben opgezet voor mij. Dat ze me onderdeel hebben gemaakt van hun leven en dat ze me steeds in liefde verder hielpen. Bovenal dat ze me bij de hand hebben genomen in mijn geloofsreis en mij hebben laten zien dat God zoveel groter is dan wij mensen kunnen vatten. Daarnaast ben ik eenieder dankbaar die op deze manier mij heeft gevolgd. Het was superfijn om te weten dat mensen meeleefde en meebaden.

Veel liefs! EN…. Weet waar je ook gaat God is je nabij. Hij houdt van jou

ps: meer foto's zijn te vinden onder het kopje foto's (ook de foto's die hoorde bij de vorige blog).