Het avontuur is begonnen

Ha die lezer, leuk dat je een kijkje neemt😊 wees welkom en laat je inspireren, maar het ook een moment van ontspanning zijn. Ik hoop van harte dat het goed met je gaat en ik je door mijn verhaal kan meenemen in de schoonheid van het leven, die zo ik geloof, door God gegeven is. Ik ga je meenemen in de pracht van het zijn hier. Maar zal ook de moeilijke momenten niet achterwegen laten. Niet omdat ik aandacht wil, maar omdat ik geloof dat mooie en lastige situaties allebei nodig zijn om verder te komen en zij dus het hele verhaal vertellen. Voordat ik echt begin, wil ik benoemen dat ik zonder Gods leiding nu niet in Spanje was geweest. God is dan ook onmisbaar in het schrijven van deze en de komende blogs.

Zo’n anderhalve week geleden vertrok ik vanuit Nederland naar Madrid. De eerste keer dat ik alleen zou reizen met het vliegtuig. Die ochtend, onderweg naar Schiphol voelde ik mij heel gespannen, mijn buik speelde op en twijfels kwamen (kan ik dit wel, was het echt Gods bedoeling, wat als ik niet kan aarden in Spanje, vind ik de weg wel na het hotel. Ect…). Gelukkig werd ik weggebracht door twee lieve mensen, die mij bemoedigde en mij aanmoedigden! Dit gaf moed om te gaan, al zat ik vol twijfels…

De douane, en de vlucht verliepen zonder problemen. Eenmaal geland in Madrid moest ik de band waar de koffers zouden komen zoeken. -Voor de mensen die mij kennen- weten dat ik niet zo snel om hulp vraag. Nou dat was daar niet anders. Ik wilde het zelf doen, dus ging ik opzoek… Natuurlijk werkte dit niet en na een tijdje heb ik het dan toch maar gevraagd en wat denk je…Na het vragen was ik binnen twee minuten op de plek waar ik zijn moest. Ditzelfde gebeurde daarna gelijk weer. Ik zou een nacht in een hotel in Madrid verblijven. Het hotel zat op 800 meter van het vliegveld dus ik begon weer als een kip zonder kop (wel met maps) te lopen, maar al snel kwam ik erachter dat ik een rondje liep. Dus wat denk je… ja precies toen ben ik het toch maar gaan vragen. Wat opleverde dat ik binnen de korstte keren in het hotel was😉

Mijn eerste les die ik al op het vliegveld van Madrid mocht leren: vraag om hulp! Het maakt het zoveel gemakkelijker.

In het hotel kon ik lekker bijkomen. De volgende dag ging mijn reis verder, van Madrid naar Úbeda, de plek waar Lisette en Hugo (het echtpaar van de bijbelschool) mij zouden komen ophalen. Ik pakte vanaf het vliegveld een bus die mij na úbeda heen bracht. Dit zou één rechtstreekse bus zijn, maar na driekwartier rijden stopte de bus en gebaarde de buschauffeur dat ik uit moest stappen. Ik probeerde hem te vertellen dat ik een rechtstreekse bus zou hebben. Maar door onze beperkte communicatiemogelijkheden (hij sprak Spaans en een beetje Engels, ik Engels halfbakken) werd het een leuk gesprek. Toch deed hij er alles aan om mij te laten snappen dat de bus die ik hier moest nemen mij naar Úbeda zou brengen. Hij heeft zelfs met mij gewacht en gezorgd dat ik in die andere bus kwam. Superaardig! Dat viel me sowieso op, Spanjaarden zijn vriendelijke mensen en willen je graag helpen. Ik moet zeggen in die andere bus, zat ik in het begin niet lekker, omdat ik er maar op moest vertrouwen dat de chauffeur en ik elkaar goed begrepen hadden. Ik heb het in Gods handen gelegd en kon daarna toch vrij snel genieten van het landschap. Want wat is Spanje prachtig! Ik kwam ogen tekort, zo heuvelachtig. De tijd vloog voorbij, de rit was ruim 4,5 uur, maar als je had gezegd 2 uur had ik het ook geloofd.

Eenmaal aangekomen in Úbeda stonden Lisette en Hugo mij al op te wachten. Boodschappen gedaan en toen na hun terrein gereden, was nog ruim een anderhalf uur rijden en het laatste stuk kom je in the middle of nowhere terecht. Langs onverharde wegen, de bergen in op weg naar hun terrein. Waar ik meestal voorzichtig en terughoudend ben voelde ik me nu meteen veilig en voelde ik dat het goed zat.

Het was al laat toen we aankwamen, dus werd me mijn verblijfplek voor de komende drie maanden gewezen: een tent. Bij het zien, moest ik even slikken. Zou ik het hiermee gaan redden, drie maand… Waarschijnlijk komt dit omdat het al donker was en ik moe was. Nu is het helemaal prima en ben ik harstikke blij met de tent. Het is ruim, koelt s’ nachts af en het heeft een goed bed (twee pallets, met daarop een matras).

(de tenten, in de meest rechtse slaap ik)

(De ruimte waar ik kook en waar vaak de bijbelstudies worden gehouden)

De eerste dag hebben we samen ontbeten en heb ik kennis gemaakt met de dochters van Lisette en Hugo en met een (Nederlands) echtpaar wat hier vlakbij woont. Na het ontbijt hebben we bijbelstudie gedaan. Elke dag wordt er bijbelstudie gehouden. Tijdens de bijbelstudies duiken we met elkaar de bijbel in. Ik dacht best al wel wat te weten over de bijbel, maar de dingen die we tot nu toe hebben bekeken, plaatst zoveel in een ander, nog mooier perspectief! Ik ga steeds meer zien dat echt alles met elkaar verbonden is en dat bepaalde denkbeelden niet berusten op de bijbel maar op kerkelijke gedachtegangen. Ik zal hierover nu niet te veel uitweiden, maar God is zo bijzonder groot en goed! Ik zie uit na de komende maanden, wat Hij me gaat openbaren vanuit zijn woord.

Verder is geen dag hetzelfde…ik heb zoveel dingen al gedaan die ik nooit eerder had gedaan en waarvan ik ook niet per se verwachtte dat ik het zou gaan doen ooit. Om een aantal dingen te noemen: helpen met cement storten voor een afdak bij de caravans, balken plaatsen bij de caravans, werken in de moestuin, naaien met de naaimachine en ik heb mijn eerste (kleine) bergwandeling gemaakt. Zie je mij deze dingen al doen…nou ik ook niet, maar toch doe ik ze en beleef er voorzichtig aan ook plezier in. Aan de andere kant word ik ook geconfronteerd met mijn beperkingen: minder goed evenwicht en trillen. Toch heb ik ervaren dat dit niet mijn grootste beperking is. De beperking die vooral invloed heeft zit in mijn hoofd… het zijn mijn gedachtenpatronen. Gedachten dat ik het niet kan, dat ik de sloom ben en dat ik maar beter na huis kan gaan… Gelukkig prikten Lisette en Hugo hier snel doorheen en confronteren ze me hier steeds mee, door het naast de bijbel te leggen en te laten zien dat ik voor God al perfect ben hoe ik ben. Verzet ik me hiertegen ben ik hoogmoedig bezig. Een pijnlijke les, die me bezighoudt en waardoor ik soms denk ik ga na huis, want het komt me te dichtbij. Maar juist hier moet ik doorheen wil ik verder komen en mezelf gaan zien zoals God me ziet, namelijk: een geliefd kind van de Vader.

Ik schijf dit op omdat ik geloof dat het laat zien hoe krachtig het is om buiten je comfortzone te gaan. Meer nog, ik schrijf dit om te laten zien dat ik in Spanje op de juiste plek zit en daarvoor kan ik alleen God te eer geven, Hij heeft mij naar deze plek gebracht.

(het begin van het afdak staat) 

(resultaat van de eerste naailes) 

(aardbeien uit de moestuin, heerlijk zoet)

Iets anders wat we vaak doen is samen eten, ik kook vaak zelf, maar schuif wel bij hun aan en dan eten we samen. Ook zoeken we het zwembad bij de buren met enige regelmaat op, want pff warm is het hier. Komende week liggen de tempraturen tussen de 26 en 32 graden, met volop zon.

Het terrein van Lisette en Hugo beslaat meer dan 80 hectare grond. De ligging is prachtig, met de rotswanden rondom ons.

Ze hebben zelf heel veel opgebouwd en aangelegd. Het was een plek waar een huis stond en waar nog een gebouw was met een arena voor de stieren(gevechten). Nu is het verandert in een plek waar 70 mensen kunnen verblijven en is er elektriciteit en water aangelegd. Trouwens leuk om te vertellen het water komt hier uit de bergen. Er is kookgelegenheid, douches en toiletten, nog een leuk weetje: waar we in Nederland het toiletpapier in de wc gooien, wordt het hier in de prullenbak gegooid (soms moet ik vissen na mijn wc-papier in het toilet hahah)

Ik zou elke dag in detail kunnen beschreven, maar dan worden de blogs echt veels te lang (want nu is die al lang, dus als je dit leest wil ik je bedanken dat je de moeite neemt en je je dus niet laat afleiden door andere dingen😉). Wil je meer horen of ben je benieuwd na iets dat je gelezen hebt, app, mail of bel dan vooral. Ik vind het leuk om iets van je te horen😊    Tot de volgende!  

Ik wil voor nu afsluiten met een bijbeltekst en een lied.  De bijbeltekst is uit klaagliederen 3:23 daar staat: ‘Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden – veelvuldig blijkt uw trouw!’ en met het lied: Groot is u trouw elke morgen opnieuw.

Groot is Uw trouw, o Heer

Mijn God en Vader

Er is geen schaduw van omkeer bij u

Ben ik ontrouw, Gij blijft immer dezelfde

Die Gij steeds waart

Dat bewijst Gij ook nu

Groot is Uw trouw, oh Heer

Groot is Uw trouw, oh Heer

Iedere morgen aan mij weer betoond

Al wat ik nodig had hebt Gij gegeven

Groot is Uw trouw, oh Heer

Aan mij betoond

Gij geeft ons vrede, vergeving van zonden

En uw nabijheid, die sterkt en die leidt

Kracht voor vandaag

Blijde hoop voor de toekomst

Gij geeft het leven tot in eeuwigheid

Groot is Uw trouw, oh Heer

Groot is Uw trouw, oh Heer

Iedere morgen aan mij weer betoond

Al wat ik nodig had hebt Gij gegeven

Groot is Uw trouw, oh Heer

Groot is Uw trouw, oh Heer

Groot is Uw trouw, oh Heer

Aan mij betoond

Ik sluit hiermee af omdat ik de korte tijd dat ik hier nu ben, dit sterk ervaar. Niet alleen in mijn gevoel, maar ook met mijn verstand. God is een Vader die voorziet en ik mag dat elke dag zien!

data: 04-06 tot 15-06-24.